Dalam 2-3 hari lps ada la manusia² yg tnya pasal progress Haruki. So here goes the story...
Hmm... 2 minggu lps En. Haruki aku sakit. Sampai badan kurus kering. If masuk spital sure dah kena masuk wad (kalo dia ni species homo sapiens lah). Masa dia sakit tu, risau gak la hati aku nengok nya. Sedih woo... Mana tak nya, dia la teman aku di kala duka lara, dia lah jugak teman tido aku. Ahaks! Eh eh, jgn ada yg pikir bukan² dah la ya? So, sampai 1 peringkat aku dah tak thn tgk Haruki ni terdampar lemah (mcm ombak pantai pulak pakai perkataan terdampar nih). Haruki ni at 1 point, dia dah takleh nak bgn lg. Dia nak buka mata pun tak boleh, let alone nak bgn. Aku rasa masa bersilat dgn kucing jantan jahat tu, luka² Haruki kena infection kut. Btw aku blom berjaya nak racun kucing jahat tu. Kucing klabu tu masih berkeliaran bebas di luar sana. Liar betul kucing nya. Kucing sapa la gamaknya. Tak berpendidikan sungguh! Huh! Aku bg Haruki minum susu je via shringe-tube sbb Haruki takleh bgn nak mkn. Lastly aku ajak Mama cari veterinar clinic around town aku nih. Sebenarnya aku mmg tahu dan kenal 1 clinic ni. Aku pernah bawak mak si Haruki berubat dulu. Ini pun ada cerita tersendiri gak. Aku dulu pernah "ter"pijak mak Haruki ni. Heheh! Tp aku cerita lain kali la kalu aku rajin di lain entry. Back to Haruki, to cut the story short, I brought him (Haruki) at the same exact clinic I once brought his mother to. And I met the same old doctor.
Terus la aku menonong masuk sambil bawak Haruki kat tgn aku. Doctor tu suruh masuk kt dlm 1 bilik yg skali tgk cam mini operating theater. Ada 1 operating table, a lil bit smaller than operating table yg ada kat hospital² tuh. Aku ni dulu pun prnh kena operate juga, so aku tahu lah. Hihi! Doctor tu suruh aku letak Haruki yg lembik terlepek tu kt atas meja bedah tersebut. Sambil aku terangkan condition Haruki bagai lagak seorang nurse terlatih, doctor tu pun mula la membelek² telinga, mulut, hidung dan badan dia. Doctor tu ckp dia nk bg antibiotic shot utk Haruki aku. Aku diam jela sbb mmg aku dah agak dah mesti kena inject antibiotic punya. Doctor tu takde modal lain ke nk ckp/buat? Dulu masa aku bawak mak Haruki pun dia ckp nk bg antibiotic shot juga. Agaknya dia cuma belajar cara² meng"inject" je kut masa study veterinar kat UPM dulu tuh..!!
Masa kena inject, Haruki buat pertama kali dlm masa 2-3 hari sblmnya, bagi reaction. Dia bunyi² perlahan sambil melawan sikit². Sakit agaknya kena inject kat paha dia tu. Cian tucing aku. Huhuuu..!! Ini baru aku tgk kucing, if one day aku tgk my own baby yg sakit dan kena treatment camni, tah apala rasanya. Sob.. Sob..!! Then doctor tu selamber jeeee ckp...
"If 2 hari lg if your cat tak bangun, bawa lg sini, kita kasi dia inject." Doctor ni India punya worang...
"Nak kasi antibiotic injection lg ke?" Bertanya lah aku dgn penuh confident adanya.
"We have to put him to sleep lah!" Baca dgn lidah worang India punya style.
I was like... Apa ke hal doctor ni. Gila keee apa? Aku susah payah nk bg berubat kucing aku, dia senang² je nak bg Haruki mati pula. Huuuwaaa...!! Kejam betul manusia bernama doctor haiwan ni. Memang sesuai dia jd doctor haiwan... Tak berperikemanusiaan langsung. Cit! Dey, tambi... Akai ada kaaa..??
Aku tak tunjukla emosi yg bergelodak dlm jiwa aku masa tu. Aku calm je smbil tgk doctor tu masukkan vitamin kat molot Haruki. Aku tengok je dia buat kerja. Rasa nak tendang montot dia pn ada masa tuh. Marah sungguh aku rasanya. Dia sapa nak put my Haruki to "sleep"? Aku rasa kalo betul Haruki nak meninggalkan aku selamanya, biarla dgn natural way. Tak payah kena bg death inject segala macam. Like I don't know doctor tu, mesti la dia nak make a fortune saja out of me n Haruki. Macam la death injection tu free of charge.
Bila dah selesai semua, aku beredar dr clinic tu cepat². Lagi lama aku kat situ, lagi byk aku menyumpah seranah India tu. Makin byk pula dosa aku. Kopak juga duit aku byr harga antibiotic injection, chewable vitamin dan service doctor haiwan ni. Ngalahkan harga medical treatment utk bangsa manusia. Tapi takpela... Lain kali aku taknak lagi dtg sini. Aku nak jaga Haruki aku baik². Taknak bg dia sakit dah. Menitis jugakla air mata ngingatkan ayat doctor tu td. Sampai hati dia... Haruki kucing aku. Bukan kucing dia. Memangla dia senang je ckp macam tu. Bg dia Haruki ni just another statistic je. Cuba aku langgar mati kucing Persian dia yg berderet kat sangkar hancing tepi clinic dia tu. Mau meraung kut dia tuh... Mentang²la kucing aku kucing Siam campuran jer...
Bila dah balik dr clinic, Haruki masih juga taknak bgn². Aku dah ready n redha je if memang Haruki takleh nak bertahan. Takpela, kalo dia nak pergi pun aku dah sedia. Aku letak dia baik² kat tempat dia slalu tido dlm bilik aku. Aku belai² dia biar dia rasa tenang... Sedihla pulak kan. Haruki tetap tak bgn² for the next 2-3 days. Doctor India tu suruh aku bawak kucing aku ke clinic dia lg kan if Haruki tak bgn in the next 2 days kan? Kan? Aku pergi ke? Oh, tidakkkk... Aku tetap dgn keputusan aku. Apa²pun biarlah naturally. Ada org ckp Haruki tak bgn dan lemah maybe sebab kesan ubat yg kena inject tu. Logic jugak, aku pun terfikir camtu sbnrnya. So, aku sabar jela smbil tgk progress Haruki aku ni. Susu pn aku bagi 10cc, 5 kali sehari. Aku bg susu formula la, bukan susu orang, Heh!
Alhamdulillah laaaa sgt². Sbb kan tak lama lps tu Haruki aku mula nak bgn dah. Mula nak bersih²kan bulu putih dia cam biasa (bersolek la tu). Maklum, dia terdampar sakit dah berapa lama. Mestila bulu² kusam tak bermaya kan. Maintainance kena jaga beb! Semakin hari semakin sihat dan semakin segar dan semakin ceria. Aku happy sgt² sbb Haruki dah kembali cam dulu. Aku tak risau lagi. Bila teringat kat doctor HAIWAN tu, rasanya nak je aku bawak Haruki kat clinic dia. Nak tunjuk kat dia betapa sihatnya Haruki aku. Betapa dia tu bukan Tuhan nk tetapkan kematian sesuatu makhluk. Tapi takdela aku betul² wat camtu. Nanti org kata aku tak betul pula. Haruki dah sihat skrg ni pun aku dah syukur sgt².
Betullah, soal jodoh, pertemuan, ajal, maut semua di tgn Tuhan. Bukan di tgn seorang doctor India bermisai tebal.... Kita hamba-Nya hanya mampu merancang, Dialah yg menentukan segalanya. Insaf betul aku...
So, run... Haruki... Run!! Jangan lupa balik rumah sudahla. Ahaks!
Aku rasa blog ni kena tukar title "Ini Cerita Haruki" lah kan?
Post a Comment